11. Naar de rechtbank

Ik denk dat de meeste bijstandsgerechtigden, misschien wel 90%, deze weg niet durven bewandelen. Veel gemeente leggen barricades op om de weg naar de rechtbank moeilijk te maken (bijna onmogelijk). Maar als vaker omschreven: ik kan niet tegen onlogisch nadenken, beslissingen die ik niet snap, liegen en bedriegen, enzovoort. Veel mensen hebben geen idee in welk juridisch doolhof ze terechtkomen. De juridische afdeling van gemeenten is zeer machtig en ga er maar vanuit dat alles juridisch dichtgetimmerd zit. Het vereist lange adem, lef, juridische (pro deo) hulp en het gaat je sowieso geld kosten.

12. Cliëntenraden…..

Landelijk loopt het aantal Cliëntenraden, ondanks de wettelijk verplichting, sterk terug. (info: LCR). Ook onze Cliëntenraad bestaat nu al ruim een jaar niet meer en ondanks een oproep van de gemeente zijn er nog geen kandidaten gevonden. Mede door eigen ervaring is mijn verklaring hiervoor, dat mensen moegestreden zijn. Ik zei altijd: “Je kan beter voorzitter zijn van de klaverjas- of biljartvereniging, dan je energie steken in een Cliëntenraad. Het is vaak strijd, frustratie en macht. Immers, ook ik ben financieel afhankelijk van de gemeente. Dus: je zegt niet alles wat je denkt, maar je bedenkt wat je zegt.

13. Ervaringsdeskundigheid? Wat is dat? 

Ervaringsdeskundigheid. Ik las op internet een mooie omschrijving:

Een ervaringsdeskundige is een persoon die door gerijpte en doorleefde ervaring van tegenslag, ziekte, beperking, lotgeval of levensomstandigheid in staat is om de kennis die niet door studie of onderwijs maar door ervaring is opgedaan - zogeheten ervaringsdeskundigheid - te benutten.

Als je dat zo leest, denk je: die mensen hebben we nodig om beleid en uitvoering succesvol te maken. De combinatie tussen theorie en praktijk. Een win-winsituatie.

14. pilot Bijstand-Werkt-Samen

Het principe van BWS was:

  1. Breng bijstandsgerechtigden bij elkaar. Door hun ervaringsdeskundigheid is een half woord genoeg.
  2. Geef bijstandsgerechten de middelen dat ze elkaar gaan helpen. Tuingereedschap, vervoer, een hamer, enzovoort.
  3. Maak één locatie voor alle organisaties/stichtingen/bedrijven die zich bezighouden met mensen in de bijstand. Woningbouw, schuldhulpverlening, formulierenbrigade, voedselbank, juridisch loket en dergelijke.
  4. Zorg via BWS voor een korte directe lijn met de gemeente. Is er een probleem of is er iets fout gegaan? Direct oplossen.

  5. Bied bijstandsgerechtigden de mogelijkheid om werken/vrijwilligerswerk financieel aantrekkelijk te maken.

15. Gratis handjes......daar wordt goud mee verdiend!

Sinds ik gebruik moet maken van de bijstand valt het mij op dat bedrijven en organisaties steeds meer gebruik (misbruik) maken van gratis arbeid. En dat is natuurlijk goud. In de Participatiewet zijn er vele vormen van gratis arbeid: proefplaatsingen, arbeidsoriëntatieplekken, loonkostensubsidies, re-integratieprojecten,  snuffelstages, werken met behoud van uitkering en de meest belachelijke: verplicht vrijwilligerswerk. Er is vanuit de bijstandsgerechtigden en vakbonden een enorm verzet tegen deze moderne slavernij. Maar zodra een bedrijf/organisatie goud in handen heeft, zullen ze er alles aan doen om dit te handhaven.