6. Terugvordering € 5331,74

Op 28 mei 2018, vijf maanden na de herberekening van het UWV, ontving ik het verzoek van de gemeente € 5.331,74 terug te betalen aan teveel ontvangen uitkering. Het verschil van € 1.948,12 aan betaalde loonheffing door het UWV betaald aan de belastingdienst, moest ik zelf maar zien terug te ontvangen. Dus € 1.948,12 en € 720,00 moest ik maar zien te ‘financieren’.

7. Verkeersregelaar, iets voor u?

Het verhaal Verkeersregelaar kreeg nog een staartje. Men wilde wel eens weten wat mijn arbeidsbeperkingen zijn. Dus moest ik onderzocht worden door een keuringsarts. Ik arbeidsbeperkingen? Ja, zoals iedereen met een zes voor zijn leeftijd, ja, zoals iedereen met hartproblemen, ja, zoals iedereen met een lichte COPD, Ja, zoals iedereen met hoogtevrees. Ik legde aan de keuringsarts het verhaal uit over het traject Verkeersregelaar… hij schudde zijn hoofd. “Meneer Sangers, maakt u zich hier maar niet druk om, het enige wat ze willen is een ‘rapportje’ waarmee ze zichzelf ingedekt hebben.”
“0, wij wisten niet dat meneer een beperking had!”
“Ik kom jammer genoeg teveel mensen tegen dit zich psychisch belasten door de strijd aan te gaan met hun gemeente.”
“Mijn advies, niet doen in het belang van uw gezondheid, je gaat het toch nooit winnen.”
Zo, dat was dus mijn “medische” keuring… de arts heeft me niet aangeraakt!

8. als de linkerhand niet weet

Mijn hoop is met mijn verhalenboek de verhalen te kunnen afsluiten. Het liefst natuurlijk ‘eind goed, al goed’. Sommige verhalen beginnen een soort never ending story te worden. Zoals ook dit verhaal. Inmiddels zijn we weer vier maanden verder… en het is stil, heel stil. Aan alle beloofde ‘ik-bel-u- terug-acties’ is niet aan voldaan. Waarschijnlijk gaat mijn achtste (ingehuurde) re-integratiecoach weer van voren af aan beginnen.

9. De maatschappij zegt werken

Weer een brief van de gemeente. Of ik op afspraak wil komen om te praten over mijn re-integratietraject naar werk. Ik had kunnen bellen om de afspraak af te zeggen, want ik werk nu al zeven maanden. Maar ik dacht: als ik gewoon ga, weten ze nu wél wie ik ben én ze hebben misschien in de gaten dat hun dossiers niet kloppen. Samen met mijn vrouw ging ik naar de afspraak. Een vriendelijke jongedame wilde mij uitleggen welk traject ze voor me hadden verzonnen. “Maar ik werk al zeven maanden en heb al zeven maanden geen uitkering meer.” De mevrouw schrok: “O, dat wist ik niet.” Na wat vriendelijke woorden en complimenten stonden we na vijf minuten weer buiten. Of het heeft geholpen weet ik niet, maar de ambtenaar kan nu wel een vinkje zetten… Dossier gesloten. Daar zullen ze wel punten mee scoren bij de manager…

10. Ze vallen over een dubbeltje

Een zittingsdatum Hoge Raad duurt wel even. Uit mijn hoofd heeft dit ruim 2 jaar geduurd. Om een heel lang verhaal en een dik dossier kort te houden… ik werd door de Hoge Raad in het gelijk gesteld. De heer Sangers had niet kunnen weten dat de vergoeding alleen in 2014 geldig was.

Van de gemeente kreeg ik een lullig mailtje: “U heeft, volgens onze administratie, over 2015 een tegoed van € 350,00.” (Dit lage bedrag klopte, omdat ik in juni 2015 een hartstilstand kreeg en dus niet kon werken.) Mijn advocaat ontving van de gemeente € 3000,00 en ik denk dat de gemeente een veelvoud aan kosten heeft gemaakt in deze zaak. Weer zo’n verhaal ‘te gek voor woorden.’